48 EPIST. AD ATTICVM

moveri; utrum Craffum inire eam gratiara,quam ipfe praetermiliffet, an effe tanta*res noftras, quae tarn libenti fenatu lauda-rentur, ab co praefertim, qni mihi kudem.lllam eo minus deberet, quod meis oranibuslitteris in Pompejana laude perilriftus effet. !Hie dies me valde Craffo adjunxit: & ta- Imen, ab illo aperfce, tefte quidquid eft da-tum, libenter accepi. Ego autem ipfe, diii>oni! quo modo eveirepirepsvax.firiv novo audi-tori Pompejo ? fi unquam mihi ittpfoioi , jjuttvit dj , ij svS'tiftypocrcc, ij XKToumevcij fuppedi-taverunt,, illo tempore. Quid multa ? clamo-® res. etenim haee erat vito^etug, de gravitateordlnis , de equeftri concordia, de confen-fione Italiae, de immortuis reliquiis conju-rationis, de vilitate, de otio. nofti jam lnhac materia fonitus noftros: tanti fuerunt,ut ego eo brevior lim, quod eos usqne iftinc jexauditos putem. Romanae autem fe res fiehabent. Senatus dpsiag irciyop nihil conftan-tius, nihil feverius, nihil fortius. Nam cumdies venilTet rogationi ex fenatusconfulto fe-rendae, concurfabant barbatoli juvenes , to-tus ille grex Catilinae, duce filioia Curionis,&populum, ut antiquaret, rogabant, Pifoautem couful , lator rogationis , idem erat