400

DE FATO

perbi fint; all! talibus vitiis abhorreantt qtto-niam igitur, inquit, tantum jiatura a naturadiftat, quid mirum efb, has diffiroilitudinesexs| differentibus caufis effe fattasV Hase difie«9 rens, qua de re agatur, & in quo caufa con«iiftat, non vider. Non enim, fialii adaliapro-ppnfiores fint propfer caufas naturales & ac-cedentes, idcircoetiam noftrarum voluntatumatque appetitionum funt caufae naturales &antecedentes; nam nihil eilet in noftra pote-ftate, fi res ita fe haberet. Nunc vero fate«mur, acuti hebstesne, valentes imbecillinefirnus, non effe id in nobis Qui autem ex eocogi putat, ne ut fedeamus quidem , aut am-bulemus, voluntatis effe; is nön videt, qu»quamque tem res confequatur. Ut enim &ingeniofi & tardi ita nafcar.tur antecedenti-bus caufis, itemque valentes, & imbecilli;non fequitur tarnen, utetiam federe, & am-bulare, & rem agere aliquana, principalibusl0 caufis definitum & conftitutum fit. Stilpo«nem, Megareum philofophum , acutum fanehonainem, & probatum temporibus illis ac«cepitnus. Hunc feribunt ipfius familiäres &ebriofum, & mulierofum fuiffe; neque hocferibunt vituperantes, fed potins ad laudem.Vitiofam enim naturam ab eo fic edomitam &

»feete

tiftisdspvwadidit etim,inaafamfo

pan autem It. bad ea propenlojXvuiididf(eäii roiaoute,jmrar onoia, fiHoiis ratione ürutio, qualibusm

«tar? percepta

Jii

1,1111 Mteroi ir*1 wt eos. quiWcert, SuntlijtiBOdi. Si,•i'nla natu* eft,^■Chryäpp,’

com«