ftifln, i

ai

■wi»

KI®,

u. Qü

taro

Mt*

ißt

i! Ti ft!eei»(?iaftü !•yiip .

j:3KS

uiitö

C»|?

i'ft i

LIBER SINGÜLARIS. 397

fubtilitatem enim ab Academia mutuatur, &ei viciffim reddit ubertatem crationis, & or-namenta dicendi, Quamobretn, inqua®, quo-niana utriusque ftudii noftra poffeßio eft, ho-die, utro frui malis, optio fit tua. Tarn Hir-tius, Gratlflimum, inqüit, & tuorum omniumfiteile. Nihil enim unquam abnuit mea ftu-dio volantas tua. Sed quoniana rhetorica rai- 4hi noftra fat nota, teque in iis & audivimusfaepe, &audiemus, atque hanc Academico-rutn contra propofitum difputandi confuetu-dinem indicant te fufeepiffe Tufculanae dif-putationes; ponere aliquid, ad qood audiaro,fi tibi non eft moleftnm, volo. An mihi, in-quam, poteft quidquam effe moleftnm, quodtibi gratum futurum fit? fed ita audies, utRomanutn hominem, ut timide ingredientemad hoc genus difputandi, ut longo intervallohaec ftudia repetentem. Ita, inquit, audiamte difputantem, utealego, quae feripfifti. Pro-inde ordire. * * * Malta hic äefunt.

Confideramus hic: quorum in aliis, ut in ^Antipatro poeta, ut in brumali die natis, ut 5in fimul aegrotantibus fratrlbus, ut in urina,ut in unguibus, ut in reliquis ejusmodi, na-turse contagio valet; quam egonontollo: viseft nulla fatalis. In aliis autem fortuita quse-