388

DE DIVINATIONE

cogitavinsus, aut egimus; nt mihi tempori-feus illis multurn in animo Marius verfabatnr,recordanti, quam ille gravem faum cafuaimagno animo, quam confianti tuüffet. Hane.68 credo caufam de illo fomniandi fuiffe. Tibiautem, de me cum follicitudine cogitanti, fu«feito fum vifus emerfus e flusnine, Inerantenim in utriusque noftrum animis, vigiian-tium cogitationum veftigia. At qusedam ad-jun&a funt: ut mihi de monmaento Marii;tibi, quod equus, in quo ego vehebar, rr.e-J4i cum una demerfus rurfus apparuit. An tucenies uliam anum tarn deliram futuram fu-ille, ut fomniis crederet, nifi ifta cafu non-nunquam,forte, temere concurrerent ? Alex-andro draco loqui vifus eft. Poteft omninohoc effe falfum, poteft verum ; fed utrum fit,non eft mirabile. Non enim audivit iile dra-conem loquentem, fed eft vifus audire; & qui-dem,quo majus fit, cum radicem ore teneret,locutus eft. Sed nihil eft magnum fomnianti.Quaero autem,'cur Alexandro tarn illuftrefomnium, tarn certum, nec huic eidem alias^nec multa ceteris. Mihi quidem, praeter hocMarianum, nihil fane, quod meminerim. Fru-ftra igitur confamtae tot noftes tarn longa inJ42 setate. Nunc quidem propter intermiffionem

{ 0 ^

[ela»: D(C 1iio fu» * da[li: nec wdB iüt W ^[itauriiieiiEten® Ieil wjMfl, st duit thetoiledici& cietetetiim ulet;kss,fätfoMIOTB isi vera, &i mein genäturali cogn

31)(ÜB jj

feilen•Heften j s

evenit,

^ Siffionid•Wut,