378

DE DIVINATIONE

quando id, quod fomniarimus, evadere ? Quideft tarn incertum, quam talorum jaftus? ta-rnen nemo eft, quin faepe jattans, Veneriumjaciat aliquando, nonnunquam etiam iterum,ac tertium. Num igitur, ut inepti,Veneris idfieri impulfu malumus, quam cafu, dicere ?Quod fi, ceteris temporibus, falfis vifis cre-dendum non eft; non video, quid praecipuifomnus habeat, in qua valeant falfa pro veris.

123 Quod fi ita natura paratum effet, ut ea dor-mientes agerent, quae fomniarent; alligandiomnes effent, qui cubitum irent: majoresenim, quam ulli infani, efficerent motus fom-niantes. Quod ii infanoraos vifisfides non efthabenda, quia falfa funt; cur credatur fom-niantium vifis, quae multo etiam perturbatio-ra funt, non intelligo. An, quod infani fuavi-fa conje&ori non narrant; narrant qui fom-niaverunt? Quaero etiam, fi velint fcriberequid, aut legere, autcanerevel voce, velfidi-bus, aut geometricum quiddam, aut diale&i-cum explicare, fomniumne exfpe&andum fit,an ars adhibenda, fine qua nihil earum rerumnec fieri, nec expediri poteft? Atqui, ne finavigare quidem velim, ita gubernarem, ut123 fomniaverim: praefens enim poena fit. Quiigi-tur convenit, aegros a conjeftore fomniorum

t*P [ *

iptlUMP 1

ttdico

m,

jetonilebüMtw; FMi bar: ft

aiSmiidSiüriot; wAat twmVh, fouimjekm tUfi'ÖMUtliü cm'jiien«querenistestnae

miaaqnift,'Weit. Pd|^riaej,

'Ntfei