DE DIVINATIONE

01 115 1

, ndonu

3 Ö<5

cam lgltur, de iftis ipfis daobus generibus mU ^hi quid videatur, fi prius, Stoicorum conelu-fio rationis, & Cratippi noftri, quid valeat,videro. Dixiftienim, & Chryfippum, & Dio-genem, & Antipatram concludere hoc modo.

„ Si funt dii, neque ante declarant hominl-„ bus, quae fatura fint; aat non diligunt ho*

M mines; aut, quid eventurum fit, ignorant; ututitttio„ aut exiftimant nihil intereffe hominum, fei-* ecpw ^ le„ re, quid fit futurum ; aut non cenfent effe„ fuae majeftatis, prsefignificare hominibus,

„ quae fint futura; aut ea ns ipfi quidem diiJ.fW’ftioa„ fignificare poffunt. At neque non diligunt n)iom«tj„ nos: funt enim benefici, generique homi-us.Nel»„ num amici: neque ignorant ea, quae abwuiiSf„ ipfis conftituta & defignata funt: neque!. Vilmt,„ noftra nihil intereft, feire ea, quae futura«pemueri,, fint; erimus enim cautiores, fifeiemus: ne- ii: kc fo|„ que hoc alienum ducunt majeftate fua; nl- «Im, ^,, hil eft enim beneficentia praeftantius: ne- ihnitis,quj„ que non poffuntfuturapraenofeere. Nonigl-sr,^„ tur dii funt, nec fignificant nobis futura t„ funt autem dü: fignificant ergo. Et non,

„ fi fignificant futura, nullas dant nobis viaä ^

„ ad fignificationum feientiam; fruftra enim„ fignlficarent: nequö, fi dant vias, non eft

103 „ divinatios eft igitur divlnatio.,, 0 acutoi £5,^