i

34 o DE DlViNATIONE

aves, nifi cum vicerint, canere non folent?At tnm canebant, nec vicerant. Id enim eil*inquies, oftentum. Magnum vero: qnafi pifces,non galli cecinerint. Quod autem eil tem-pus, quo illi non cantent,vel nofturnum, veldlurnum? Quodfi viftores alacritate, & quafilaetitia, ad canendam excitantur; potuit ac-cldiffe alia quoqne laetitia , qua ad cantum

57 moverentur. Democritus quidem optimls ver-bis caufara explicat, cur ante lucem galli ca-

*' nant. Depulfo enim de peftore, & in omnecorpus divifo & mitificato cibo, cantus edere,quiete fatiatos: qui quidem lilentio noftis,nt ait Ennius, favent faucibus rujßs, cantu,plaujuque premunt alas. Cum igltur hoc ani-mal tarn fit canorum fua fponte, quid in meu-tern venit Calliftheni dicere, deos gallis fignumdediffe cantandi, cum id vel natura, vel ca«

27 fus efficere potuiffet? Sanguinem plaiffe le-

58 natui nuntiatum efl; atratum etiam fluviumfluxlffe fanguine; deornm fudaffe fimulacra;num cenfes his nnntiis Thalem, aut Anaxa-goram, aut quemquam phyficum crediturumfuiffe? nec enim fangnis, nec fudor, nifi ecorpore eft. Sed & decoloratio quaedam esaliqua contagione terrena maxime poteft fan-guinis fijnilis effe, & humor allapfus extrin-.

di»«®'

es corrofcnat;M, llltl

a btlhit f

aalatifp

lidquam intilidtodnt«,

miiäiK

Mf ipid kjWpettj

'ipatt %

ifl

1E « terreat,*« pecode a*** oanioi*■ Qoidqoid e

54 taaen,