LIBER II.

Si5

culo navetn, aut ex infidiis exercitnm, quamniedieus, quam gubernator, quam imperator?Atqul ne illa quidem divinantis effe dicebas,yentes, aut imbres impendentes quibusda®praefentire fignis; inquonoftra quaedam Ara-tea memoriter a te pronuntiata funt. etfi haecipfa fortuita funt: plerumqqe enim, non fem-per eveniunt. Quae eft igitqr, aut ubi ver-fatur fortuitarum rerum praefenfio, quam di-vinationem vocas? quae enim praefentiri autarte, aut ratione, autufu, aut conjcftura pof-funt, ea non divinis tribuenda putas, fed pe-ritis. Ita relinquitur, ut ea fortuita divinaripoffint, quae nulla nec arte,necfapientiapro-videri poffunt: ut,liquisM.Marcellum illuns,qui ter conful fuit, multis annis ante dixiffttnaufragio effe periturum, divinaffet profetto.nulla enim artealia id,nec fapientia fcire po-tuiffet. Talium ergo rerum, quae in fortunapofitag funt, praefenfio, divinatio eft. Poteftne 5igitur earum rerum, quae nihil habent ratio- 15nls, quare futurae fint, ulla effe praefenfio?Quid eft enim aliud fors, quid fortuna, quidcafus, quid eventus, nifi cum fic aliquid ce-cidit, fic evenit, ut vel non cadere, atqueevenire, vel aliter cadere, atque evenire po-tuerit ? Quo modo ergo id, quod temere fit,