DE DIVINATIONE

308

tidem fabfecuti libri Tufculanarura difputa-tionum, res ad beate vivendum maxime ne-ceffarias aperuerunt. Primus enim eft decon-temnenda morte: fecundus de toleraudo do-lore: de asgritudine lenienda tertius : quar-tüs de reliquis animi perturbationibus: quin-tus eum locum complexus eft, qui totam phi-lofophiata tnaxime illuftrat: doset enim, adbeate vivendum virtutqm fe ipfa eft'e conten-3 tarn. Quibus rebus cditis, trag libri perfeftifunt de NaturaDeoram ; in quibus omnis ejusloci quaeftio continetur, quse ut plane efietcumulateque perfefta, de divinatione ingreflifumushis libris fcribere: quibus (ut eft in ani-nio) de t'ato fi adjunxerimus, erit abunde fa-tisfa&um toti hule quacftioni. Atque bis li-bris annumerandi funt fex de Republica, quostune feripfimus, cum gubernacula reipubli-cae tenebamus: magnus locus, philofophisc-que proprius, a Platone, Ariftotele, Theo-phrafto, totaque Peripateticorum familia tra-ftatus uberritne. Nam quid ego de Confola-tione dicam? quze mihi quidem ipfi fane ali-quantum medetur; ceteris item multum il-lam profuturam puto. Interjeitus eft etiamnuper über is, quem ad noftrum Atticum deSeneftate mifimus. Inprimisque, quoniam

~\ (.&ajata^

titi«’- 8

äpfx

i3ȊW

iintispa tfmt1 docrersslotiiiiprolipiiitcteron£lo,qef

«Milt;!

taut:ä» Ite |

«bis etäw > qj,

* Andiaa