288

DE DIVINATIONE

tim collocare, exiffe in quoddam facellu»ominis capiendi eaufa ; quod fieri more ve-teram folebat. Cum virgo ftaret, & Czecjliain fella federet., neqne diu ulla vox exftitif-fet, puellam defatigatam petiiffe a materte-ra, nt fibi concederet paulisper, ut in ejusfella requiefceret: illam autem dixiffe, Ve-ro, mea puella, tibi concedo meas fedes;quod omen res confecutaeft. Ipfa enlm bre-vi mortua eft; virgo autem nupfit, cui Czeci-lia nupta fuerat. Hsec poffe contemni, veletiam ridc-ri, praeclare inteiligo: fed id ip-fum eft deos non putare: quze ab iis figni-ficantar, contemnere,

4 1 Quid de auguribus loquar? tuae partes

105 funtt tuum, inauaus, aufpiciorum patroci-nium debet effe, TibiP. Claudius augurcon«fuli nuntiavit, addubltato Salutis augurio,bellum domefticum trifte ac turbulentumfore; quod paucis poft menfibus exortum,paucioribus a te eft diebus oppreffum. Cuiquidem auguri vehementer affentior : folusenim multorum annoram memoria, nondecantandi augurii , fed divinandi tenuitdifciplinam; quem irridebant collegae tui,eumque tum Pifidam, tum Soranum augu-rem effe dicebant,: quibus nulla videbatur in

augu-

lioae#

•i.. illi), l

inipfofo*'

»dem«* 1

csäipf* 1

«Nör»!

litcätxi

ras, ([Mi 1ptlintefl« {lowMmnMfitif

Stimm