*64

DE DIVINATIONE

tis & confilii eft, agitata & ereffia, fatuvctitaque bomrum cogitationum epulis; eaqueparte animi , quae voiuptate alitur, uec ino-pia euefftz, nec fatietate ajjhienti, (quorumutrumqne prcteflringere aciem mentis jolet,five deeft natnras quippiam , five abundat at-que affcuitfi) illa etiatn tertia parte animi, inqua warum exfifiit ardor, fedata atque re «flinffa : tum eveniet, duabus animi temera «riis partibus comprejfis, ut illa tertia parsvationis & mentis eluceat, & Je vegetam ad,fomniandum acremque praebeat: tum & vija,quietis occurrent tranquitla atque veracia,go Haec verba ipfa Platonis expreß!, Epicu«6s rum igitur audiemus potras? Namque Car«neades eoncertationis ftudio, modo ait hoc,modo illud. At Ille quid fentit? Sentit au-tem nihil unquam elegans,. nihil decorum.Hunc ergo antepones Platoni & Socrati ? quint rationem non redderent, au&oritate ta-rnen hos minutos philofophos vincerent. Ja«bet igitur Plato, iic ad forcmjm proficifcicorporibus affe&is, ut nihil fit, quod erro«rem animis, perturbationemque afferat. Exquo etiam Pythagoricis interdiftum puta«tur, ne faba vefcerentur, quod habet in-ilationem magnam is cibus, tranquiüitati

eip iU

jfltent

riitt,!

toi) fl

toai?

torpsn

Mlätb'» ■

I

ta

flllDffta!Bit!dannfisiffi, 5ti(

tesfi

iflepi

- taeat; *orta|