fconenbia nofte vifum effe in fomnis e!, quierat in hofpitio, illutn alterum orare, ntfubveniret, quod fibl a canpone interitus pa-raretur: enm primo perterritnm fomnio fur-rexiffe; dein enm fe collegiffet, idque vifampro nihilo habendum effe daxiffet, recubn-iffe: tum ei dormienti eundem illum vifameffe rogare, nt, quoniam fibi vivo non fub-veniffet, mortem fuam ne innltarn' effe pa-teretur; fe interfeftum in plauftrum a cau-pone effe conjeäum, & fupra ftercus in-jeftum; petere, nt mane ad portam adeffet,priusquam plauftrum ex oppido exiret. Hocvero fomnio enm commotum, mane bubnlcopraefto ad portam fuiffe; quaefiffe ex eo, qnideffet in plauftro; illum perterritum fngiffe;mortuum erutum effe; canponem, re pa-tefafta , poenas dediffe. Quid hoc fomnio 2 göici divinius poteft? Sed quid autplura, aut gjvetera quaerimus ? faepe tibi meum narravi;fsepe ex teaudivi tuum fomnium: Me, cumAfiae proconful praeeffem, vidiffe in quiete,cum tu equo adveftus ad quandam magnifluminis ripam, proveftus fubito, atque de«iapfus in flumen, ®nusquam apparuiffes, meeontremuiffe, timore perterritum: tum terepente laetum exftitiffe, eodemque equo

?3