‘X'

ffe*.

'!VÜW,

a fern-ipfllQfepe.a por-äwHbiiwä-Ha tfTtl Gnt-: ipÄ

i uff*

LIBER III. *51

Nam me vijus homo pulcher per amoena fa-tifta

Et ripasraptare, locosque novos. Ita folaPofl illa, germana foror,errarevidebar,Tardaque veßigare, & quaerere te, neque* poffe

Corde capejfere : femita nulla pedem flabili-bat.

Exin competlarepater me voce videturHis v er bis : O gnata, tibiJmit ante gerendaeAerumnae: poft ex fluvio fortuna reßßet.Haec pater effatus, germana, repente recejßt,Nee fefe dedit in confpeffunt corde cupitus:Quamquam multa manus ad coeli caerulatempla

Tendebam lacrymans, &? blanda voce voca-bam.

J/ix aegro tum corde meo me fomnu' reliquit,

Haec, etiam fi fi&a funt a poeta, non ab- ^

funt tarnen a confuetudine fomniorum. Sit „

4«

fane etiam illud commentitium, quo Pria-mus eil conturbatus:

( Quia mater gravida parere fe ardentem

fa:em

37 ' ' Eifa efl in fonmis Hccuba : quo faUo paterRex ipfe Priamus, fomnio mentis nietuPerculfus, curis fumtus fufpirantibus