444

DE DIVINATIONE

Atejum notavit, quod ementitum aufpicfafubfcripferit, Efto: fuerit hoc cenforis, fijudicabat ementitum. At illud minime au-guris, quod adfcripfit, ob eam caufam po-pulum Romanum calamitatem maximam ce-piffe. Si enim ea caufa calamitatis fuit, nonin eo eft culpa, qui obnuntiavit, fed in eo,quinon paruit. Veram enim fuiffe obnuntia-tionem, ut ait idem augur & eenfor, exitusapprobavit: quse fi falfa fuiflet, nuliam af-fe rre potuiffet caufam calamitatis. Ktenimdirae, ficut cetera aufpicia, ut omina, utfigna, non caufas afferunt, cur quid eveni-at, fed nuntiant Ventura, nifi provideris.

30 Non i‘ fe ar obnuntiatio Ateii caufam finxitcalamitatis, fed figno objeäo monuit Craffum,quid eventurum effet, nifi caviffet, Ita autilla obnuntiatio nihil valuit; aut fi , ut Ap-pius judicat, valuit, id valuit, ut pecca-tutn haereret non in eo, qui monuerit, fedin eo, qni non obtemperarit. Quid? lituusifte vefter, quod clariffimum eft infigne au-guratus, unde vobis eft traditus? nempeeo Romnlus regiones direxit tum, cum ur-bem condidlt. Qui quldem Romuli lituus, (ideft, incurvum, & leviter a fummo infiexumbacillum, quod ab ejus litui, quo canitur,