LIBER III.

iS?

tum quäle fit, mox. Nunc autem concluda-tur illud , quod Interire polfit, id aeternumnon effe natura: ignem autem interiturum■effe, nifi alatur: non effe igitur natura ig-nem fempLternum.

Quälern autem deum intelligere nospof- 15fumus nulla viftute prseditum? Quid enitr.? 3Sprudentiamne deo tribuemus? quae conftatex fcientia rerum bonarum & malaruan, &,nec bonarum, nec malarum, Cui isali nihileft, nec effe poteft , quid huic opus eil de-leftu bonorum & malorum ? quid autem ra-tione? quid intelligentia? quibus ntimur adeamrem, ut apertls obfcura affequamur. Atobfcurum deo nihil poteft effe; nam juftitia,qurn fuum cuique diftribuit, quid perdnetad dens? Horninutn enim focietas & com-munitas, ut vos dicitis, juftitiam procrea-vit. Temperantia autem conftat ex praeter-mittendis voluptatibus corporis: cui fi locusin ccelo eft, eft etiam voluptatibus. Namfortis deus intelllgi qui poteft ? in dolore, anin labore aut in periculo ? quorum deurn ni-hil attingit. Nec ratlone igitur utentem, necvirtute ulla przeditum deum intelligere quipoffumus?

Nec vero vulgt stque iraperitornm in-