170 DE NATURA DEORUM

3nire. Tum Cotta, Sim mehercule, inqnh fVellei: neque enim mihi par ratio cum Lu»cilio eft, ac tecum fuit, Qui tandem, inquitIlle? Quia mihi videtur Epicurus vefter dediis immortalibus non magnopere pugnare;tantummodo negare deos eile non audet, nequid invidiae fubeat, aut criminis. Cum ve-ro deos nihil agere, nihil curare confirmat,membrisque humanis effe praeditos, fed eo*rum membrorum ufum nullum habere; lu-dere videtur, fatisque putare, fi dixerit, effequandam beatam naturam , & aeternam,

4 A Balbo autem animadvertifti, credo, quammulta difta fint, quamque, etiam fi minusvera, tarnen apta inter fe & cohaerentia. Ita-que cogito, ut dixi, non tarn refellere ejusorationem, quam ea, quae minus intellexi,requirere, Quare, Balbe, tibi per-nitto, re*fponderene mihi malis , de fingulis rebusquaerenti ex te ea, quae parum accepi, anuniverfam audire orationem meam. TumBaibus: Ego vero, ii quid explanari tibi vo-les, refpondere malo; fin me interrogare,non tarn intelligendi caufa, quam refellendi;utrumvoles, faciam, vel ad fingula, quaerequires, ftatim refpondebo; vel, cum per»

5 oraris, ad omnia, Tum Cotta, Optitne, in»