24« TVSCVL. QVAESTIONVM

bonos dicimus. Videamus, qui dicendi fmfcbeati. Equidem hos exiftimo, qui fint in bo.ä9nis, nullo adjunfto malo. Neque ulla aliahuic verbo, cum beatum dicimus, fubjeftanotio eft, nifi, fecretis malis omnibus, cu-mulata bonorum complexio. Hane affequlvirtus, fi quidquam praeter ipfam boni eft,non poteft: aderit enim malorum, fi mala311a ducimus, turba quaedam, paupertas, igno.bilitas, humilitas, folitudo, amiilio fuorum,graves dolores corporis, perdita valetudo,debilitas, caecitas, interitus patriae, exfiliutn,fervitus denique. In his tot & tantis (at-que etiam plura poffunt accidere ) poteft effefapiens: nam h^c cafus importat, qui in fa-pientem poteft incurrere. At fi ea mala funt,quis poteft praefiare, fapientem femper bea-tum fore, cum Vel in omnibus his uno tem-5°poreeffe poffit ? Ncn igitur facile concedo,neque Bruto meo, neque communibus magi«ftris, neque veteribus illis, Ariftoteli, Speu-fippo, Xenocrati, Polemoni, ut cum ea, quaefupra enumeravi, in maiis numerent, iidemdicant, femper beatum effe fapientem. Quosfi titulus hic deleftat infignis & pulcher, Py-thagora, Socrate, Platone öigniflimus, indu-caat animum, illa, quorum fplendore capiuu-