LIBER V.

237

s

115 «B*

»Ut****•* F*»atu tan

«niid«*1 ib,^meb"ahii’.Cttüha,«iwii

U.Qi

3 S&!

ab»

liditfi

•ti&

,1t*

fc*

liquaeque virtutes rapiantur ad tortorem- nul-lumque recufent nec fupplicium, nec dolo-rem? A. Tu, fi quid es fa&urus, nova ali-quaconquiras oportet, Iftame minime mo-vent, non folum quia pervulgata funt, fedmulto magis, quia, tauquam levia quaedamvina nihil valent in aqua, fic Stoicorum iftamagis guftata, quam potata deleftant. Ve-lut ifte chorus virtutum, in equuleum impo-fitus, imagines conftitult ante oculos cumampliflima dignitate, ut ad eas curiim perre-ftura beata vita, nec eas a fe defertas pa(Tu-ra videatur. Cum autem animum ab ifta pi-ftura imaginibusque virtutum, ad rem veri-tatemque traduxeris; hoc nudum relinqul-tur, poflitne quis beatus effe, quamdiu tor-queatur. Quamobrem hoc nunc quaeramus: 14virtutes autem, nolPvereri, ne expoftulent& querantur fe a beata vita effe reliftas. Sienim nulla virtus prudentia vacat, prüden-tia ipfa hocvldet, non omnes bonos effeetiambeatos} multaque de M\ Atilio, Q. Caepio-ne, M’. Aquilüo recordatur; beatamque vi-tam, fi ünaginibus potius uti, quam rebusIpfis placet, conantem ire in equuleum, re-tinet [ipfa prudentia,] negatque ei cum do-lore & cruciatu quidquam effe commune. M.