217

M*.

tc ty**'««(«’S» rat•»«K

ffiafc,*!

UCK

ünaie

'Utii

m*

IMJ

mifd

;iirn

Kl MB

#V* !

1**®

LIBER IV.

de rebus, quae maxime njetuuntur, de mor-te & de dolore, primo & proximo die difpu-tatum eft. Quae fi probata funt, metu ma-gna ex parte liberati fumus. Ac de malo-rum opinione haftenus.

Videamus nunc de bonorum, id eft, de3Ilaetitia & de cupiditate. Mihi quidem in to-6$ta ratione ea, quae pertinet ad animi pertur-bationes, una res videtur caufam continere,omnes eas effe in noftra poteftate, omnes ju-dicio fufceptas, omnes voluntarias. Hic igi-tur error eft eripiendus, haec detrahenda opi-nio: atque ut in malis opinatis, tolerabilia;fic in bonis, fedatiora funt efficienda ea,quaemagna & laetabilia dicuntnr. Atque hoc qui-dem commune malorum & bonorum: ut, fijam difficile fit perfuadere, nihil earum re-rum, quae perturbent animum, aut in bonis,aut in malis effe habendum, tarnen alia adalium motum curatio fit adhibenda, aliaqueratione malevolus, alia amator, alia rurfusanxius,alia timidus, corrigendus. Atque eratfacile, fequentem eam rationem , quae maxi-me probatur de bonis & malis, negare un-quam laetitia affici poffe inßpientem, quodnihil unquam haberet boni, Sed loquimur 66nunc more communi. Sint fane ifta bona,

0 5