LIBER IV.

213

* (£»»Qea*,^pci:ipB;ikojtj;.;

«ea«f!

ci^ua

n»,>u

ikoi

au’je

traui

und;

mit

ta*<

IBÖ*

jU*

ic's***

Pf* 8

H3lS- ;

***

t*

adhibentfa medicina. Eft etiam in omnibusquatuor perturbatioqibus illa diftin&io; Utrumad univerfam perturbationem, quac eft afper-natio rationis, aut appetitus vehementior;an ad fingulas, ut ad metum, libidinem, re-liquasque melius adhibeatur oratio; &, utrumillud non videatur aegre ferendum, ex qnofufcepta fit argritudö, an omnium rerumtol-lenda omnino acgritudo : ut, fi quis aegre fe-rat, fe pauperem effe, idne difputes, pauper-tatem malum non effe ; an hominem aegreferre nihil oportere. Nimirnm hoc melius:re, fi forte de paupertate non perfuaferis, fitaegritudini concedendum: aegritudine autemfublata, propriis rationibus, quibus heri ufifumus, quodam modo etiam paupertatis roa-!um tollitur. Sed omnis ejusmodi pertur-^gbatio animi placatione abluatur illa qüidem, 60cum doceas, nec bonum illud effe, ex quolaetitia, aut libido oriatur ; nec malum, exquo aut metus, aut aegritudo: verumtamenhaec eft certa & propria fanatio, fi doceas,ipfas perturbationes per fe effe vitiofas, nechabere quidquam aut naturale, aut neceffa-rium : ut Ipfam aegritudinera leniri vidernus,cum objicimus moerentibus imbsciliitatemanimi efferoinati, cumque eorum gravitatem

0 3