LIBER IV.

305

'^S

«tiiü

!*pn£riü:^ *(w Jafo» PffiSfl•f® jki, [t• jtibta■anb.'imoutnixsartiarfsd Qiitn’cr.riflWK«crapub

Itcfcdt, ■lüpiw!i

jjKft!» 1

Occidam illmn equidem, & vincam, ß idquaeritis, inquit :

Verum iüud credo fore, in os prius acci -piam ipfe,

Quam gladium in flomacho Ftdvi ac pul-monibu' fifio.

Odi hominem : iratus pugno : nec longiusquidquam

Nobis, quam dextrae gladium dum accomo-det alter:

UJque adeo, fiudio atque odio üliits, effe»vor ira.

At fine hac gladiatoria iracundia videmus^aprogredientem apnd Homernm Ajacem mul- 49ta cum hilaritate, cum depugnaturus effetcum Heftore: cujus, ut arma fumfit, ingref-fio laetitiam attulit fociis, terrorem autemho-ftibus; ut ipfum He&orem, quemadroodumeft apud Homerum, toto peöore trementem,provocaffe ad pugnam pceniteret, Atque hicoilocuti inter fe, priusquam manum confe-rerent, leniter & quiete, nihil ne in ipfa qui-dem pugna iracunde rabiofeve fecerunt, Egone Torquatum quidem illum, qui hoc cogno-men invenit, iratum exiftimo Gallo torquemdetraxiffe; nec Marcellum apud ClaftidiuraIdeo fortem fulffe, quia fturit iratus, De 50