202 TVSCVL. QVAESTIONVM

atque motu fimulandam arbitrantur, nt au.ditoris iram oratoris incendat aftlo. Viru®denique videri negant, qui irafci nefciat; ea®.que, quam lenitatem nos dicimus, vitiofo U.

44 nituiinis nomine appeUant, Nec vero folunhanc libldinem laudant (eft enim ira, ut mo-do definivi, ulcifcendi fibldo) fed ipfum illudgenus vel libidinis, vel cupiditatis ad fum-mam utilitatem effe dicunt a natura datum;nihil enim quemquam, niii quod libeat, pra-clare facere poffe. Noftu ambulabat in pub-lica Themiftodes, quod fQiv num capere nonpoffet j quaerentibusque refpondebat, Miitia-dis tropaeis fe e fomno fufcicari. Cui non funtauditae Demofthenis vigilise ? qui dolere {eajebat, fi quando öpificum antelucana viftueeffet induftria. Philofophiae denique ipfiusprincipes nunquam in fuis ftudiis tantos pro-greffus fine flagranti cupiditate facere po-tuiffent i ultimas terras luftraffe Pythagoram,Democritum, Platonem accepimus ; ubi enimquid effet, quod difci poffet, eo veniendumjudicaverunt. Num putamus haec fieri fine

45 fummo cupiditatis ardore potuiffe ? Ipfam x-20 gritudinem, quam nos ut taetram & imma-

nem belluam fugiendam effe diximus, nonfine magna utllitate a natura dicunt confti-