LIBER III.

*«*

ORtoL

CH V;i< ?JH"A’ao c'iii&Udtnitdpii’«*ItBMBntde<D&U¥

liwap»isriiert'aft*■ iftc,tnett«hfl»c*

ms»'

ittf*

**?

»73

foplente quaefieras ; cui aut malum viderirtullum poteft, qaod vacet turpitadine ; autita parvum malum, ut id obruatur fapientia,vixque appareat; qui nihil opinione affingat,affumatque ad aegritudinem ; nec id puteteffe reftum, fe quam maxime excruciari, lu-ftuque confici: quo pravius nihil effe pofiit.Edocuit tarnen ratio, ut mihi quidem vide-tur, cum hoc ipfum proprie non quaerereturhoc tempore, num quod effet malum, niliquod idem dici turpe poffet; tarnen ut vt-deremus, quidquid effet in aegritudine.mali,id non naturale effe, fed voluntario judicio& opinlonis errore contraftum. TraftatumSieff autem a nobis id genus aegritudinis, quodunum eft omnium maximum, ut, eo fublato,reliquornm remedia ne magnopere quaeren-da arbitraremur. Sunt enim certa, quae de^.j.paupertate; certa, quae de vita inhonorata& ingloria dici foleant. Separatim certae fcho-lae funt de exfilio, de interitu patrim, de fer-vitute, de debilitate, de caecitate, & de om-ni cafu, in quo nomen ponl folet calamitatis.HaecGraeci in fingulas fcholas & in finguioslibros difpertiunt. Opus enim quaerunt: quam-quam plenae difputationes deleäationis funt.

Et tarnen, ut medici, toto corpore curando, Si