LIBER III.

*57

JSi

' 4 * 1 )

••»ri,

^«la,

*»4itfort»; t

■ifunu*w.räfc

■Ö*iB* c t*tiaiKfdad'»axinbAMppib^can:

t üdBWC

Qald ergo opus eft, dicet aliquis, oratio- 2 ^ne, aut omnino confolatione ulla, quafole-55mus uti, cum levare dolorem moerentiumvolumus ? hoc enim fere tum habemus inpromtu, Nihil oportere inopinatum viderl.Aut qui tolerabilius feret incommodum, quicognoverit, neceffe effe homiul tale aliquidaccidere. Hase enim oratio de ipfa fummamali nihil detrahit; tantummodo affert, ni-hil eveniffe, quod non opinandum fuiffet: ne-que tarnen genus id orationis in confolandonon valet; fed id haud feiam an plurimum.Ergo ifta nec-opinata non habent tantamvirn, ut aegritudo ex his omnis oriatur. Fe-riunt enim fortaffe gravius; non id efficiunt,ut ea, quae accidant, majora videantur: quiarecentia funt, majora videntur, non quia re-pentina. Duplex eft igitur ratio veri repe- 56riendi, non in iis foJum, quae mala, fed iniisetiam, quae bona videntur. Nam aut ipfiusrei natura, qualis & quanta fit, quasrimus,ut de paupertate nonnunquam, cujus onusdlfputando levamus, docentes, quam parva,

& quam pauca fint, quae natura defideret:autadifputandi fubtilitateorationem adexem-pla traducimus. Hic Socrates oommemora-tur, hic Diogenes, hic Caecilianum illud?