LIBER II.

tvy

^»•t ii

1 t: i»kio^mirir

l» ktüas,aiutwiti

K 'uttui

Kenn

ra, nii

ifexmi

iiiparid

iiiuü

laß*«

SEI«!

i,*!*

fF*

giWi 11

V*»*

1*^

*05

Tel domino fatisfacere, vel populo? Mittantetiam vulneribus confeäi ad doroyios, quiquaerant, quid velint ? fi fatis ht’s faftam fit,fe veile decambere. Qui mediocris gladiatoringemuit ? qais vultum mutavit unquam %quls non modo ftetit, verum etiam decubuitturpiter? quis cum decubuiffet, ferrum reci-pere juffus, collum contraxit? Tantum exer-citatio, meditatio, confuetudo valet; ergo hocpoterit

Samnis, fpurcus homo, vita illa dignu’ ta -coque:

vir natus ad gloriam, ullam partem animitarn möllern habebit, quam non meditatione& ratione corroboret? crudele gladiatorumfpeftacuir.m & inhumanum nonnullis viderifolet; & haud fcio an ita fit, ut nunc fit. Cumvero fontes ferro depugnabant, auribus for-taffe multae, oculis quidem nulla poterat effefortior contra dolorem & mortem difciplina.

De exercitatione, & confuetudine, & com- 1 gmentatione dixi. Agefis, nunc de ratione vi- 4adeamus; nifi quid vis ad haec. A. Egone utte interpellem ? ne hoc quidem- veilem; itame ad credendum tua ducit oratio. M. Sit-ne igitur malum dolere, necne, Stoici vide-rint, qui contortuli* quibusdam, ac minutii

G 5