LIBER II,

•Via;»

^■i n«

W*

(iirtufdfcirj;®t nÜ®,i w>h iv

mW»

ntttr

mmn

NtickiS

«! "<•jtona

ifliii

d»a*

00 lV

(.ntf*r*"***•*.***pid* ^

*°J

ratas turpüfimos edere. At vero ille exerci-tatus & vetus, ob eamque rem fortior, me-dicum modo requirens, a quombligetnr,

O Patrocte, (inquit) ad vos adveniens au~xilium & veßras manus peto,Priusquam oppetam ntalam peflem, manda~tarn hoßili manu:

Neque Janguis Mo potis efl pacto profluensconßßere,

\

Si qua lapientia magis veßra devitari morspoteß.

Namqne Aefclapii liberorum faucii opplentporticus :

Non poteß accedi.

Certe Eurypylus hic quidem eft. hominem j-exercitum! ubi tantum luftus continuatur? 39Vide, quam non flebiliter refpondeat; ratio-nem etiam afferat, cur aequo animo fibi fe>rendum fit;

.... qui alteri exitium parat,

Erna fcire oportet ßbi paratam peßem, utparticipet parem.

Abducet Patrocles, credo, ut colloeet in cu-feili, ut vulnus obliget, fi quidem homo effet.,[fed] nihil [vidi] minus. Quaerit enim, quidA&um fit.

Etoquere; res Argivumproeliout fefußinet,

G 4