LIBER II,

bc «n» k

*u.

1 ft'irt,

**?■ Ck

ttliqlapi

lupbilolt

[Irioi kK. Sill'

dniüufonii!.,r&.a

icra*

m>L«

,««A>

ab*

*k«*

&*'

kt®

tnn> 1

+**

V?

^nt-

i+*

Br dolorem: funt finitima omnino, fed tarnendiffert aliquid. Labor eft funftio quaedamvel animi, vel corporis, gravloris operis &muneris; dolor autem motus afper ln cor-pore, alienus a fenftbus. Haec duo Graecl il-li, quorum copiofior eft lingua, quam noftra,uno nomine appellant. ltaque induftrios ho-mines, IIIi ftudiofos, vel potius amantes do-loris appellant; nos eommodius laboriofos.Aliud eft enim laborare, aliud dolere. O ver-hör um inops interdum, quibus abundare tefemper putas, Graecia! Aliud, inquam, eftdolere, aliud laborare. Cum variees feca-bantur C, Mario,- dolebat; cum aeftu magnoducebat agmen, laborabat. Eft inter haec ta-rnen quaedam fimilitudo. Confuetudo enim la-borum perpeflionem dolorum efficiet faciüo-rem, ltaque 1111, qui Graeciae formam re 36rumpublicarura dederunt, corpora juvenumfirtnari labore voluerunt, quod Spartiataeetiam in feminas tranftulerunt; quae ceteriain urbibus molliflimo cultu, parietum um-bHs occuluntnr. tili autem voluerunt nihilhorum fimile.efie apud Lacaenas virgines ;quibus magis palaeftra, Eurotas, fol, pulvis,labor, militia in ftudio eft, quam fertilita»barbara. Ergo his laboriofis exercitationibu»

G 3