LIBER II.

'"»H

■t «Dl 4NferjWr (i *

WlB-ffll,

K», i.

w. 41>r, io Bij.#e jot»,i, mm

it». q«i

Hjilttlt.

Ppnl*

tJti»

rjimi

tiwtiü

liiKit»

»bto*

atrpei*

%%t \ß

0'-'

jy

&

99

(gnetc&a Aot enim nuH* virtus eft, aut con-temnendus om&is dolor. Prudentiamne vis«ffe, fine qua ne intelligi quidem ulla virtuspoteft? Quid ergo ea? patieturne te quid-quatn facere nihil proficientem & laboran-tem ? an temperantia finet te immoderate fa-cere quidquam? an coli juftitia porerit abhomine propter vim doloris enuntiante com-«liffa, prodente cotifcios, multa ofiki* relin-«juente? Qaid?f»rtitudint,con.it:bösque«jua ,33magrritudini animi, gravitati, patientiae, re-cum humanarum defpitientiae; quo modo re-fpondeDis? afil äusne, & jacens, & lamen-tabili voce deplorans, »udies, O virum fol-tern ? Te vero ita affedtu« ne virum quidemdixerit quisquara. Apüttenda igitur fortitudo«ft, aut fepeUeodus dolor. Ecqirid fcis igi-tur, fi quid de Corinthiis tuis amifem, pofl*liabere te reliquam fuppelleftilem falvam?virtutem autem fi unam amtferis; etfi amit-ti non poteft virtus ; fed fi unam confeffuafueris te non habere, nuliam t« effe habitu-Tum ? Num igitur fortcm virum. nun mft -33gno animo, num patientem, num gravem,num humana contemnentem potes direre,aut Prometheum, aut Pfailottetam iiium ? A

<1 a