I

1 diriln',

»• in

•ISClfin

li*l,

'•fpirv

'wjritt

Willi,

*nu,

mll,

■a

l ftrn

k

npk

L

Ul•*&

I SlUO

Dpt

tup

pi*

**

LIBER II. 95

Qitae me perenni, vivum foedat miferia.

Narnque, ut videtis, vinclis conflricfus? ffovis,

qArcere tiequeo dir am volucrem a peffore.

Sic me ipfe viduus peßes excipio anxias t 2 j

Amore mortis tirmiuum anquirens mali,

Sed lange a leto mitnine ajpcllor ffovis.

Atque ha ec vetufta feclis glomerata hör -ridis t

Lu&ißca clades noflro infixa eß corpori;

E que liquatae folis ardore excidmit

Güttae, quae Jaxa affidne inflillaut Caucafi.Vix igitur poffe videmur ita afledum non j£tniferum diceret & li hunc wiferum, certedolorem, malum.

A. Tu quidem adhuc meatn caufam agis. 2 6fedhoc »ox videro. Interea unde ifii verfus?non enim agnofeo. M . Dicam hercle; etenimrefte requiris. Vldesne abundare me otio ?

A% Quid tum? M. Fuilli fa-pe, credo, cumAthenis effes, in fcholis philoiophorum. A.Vero, ac libenter quidem. M. Animadver-tebas igitur, etli tum nemo erat admodumcopiofus, verurctamen verfus ab his admifee-ri orationi. A. Ac multos quidtm a Diony-A° Stoico. M. Probe dicis ; fed is quafi di-ftata, nullo deleftu, nuila elegantia. Phil®