LIBER II.

ST

l'Sf

'S

Cllr «Dilll!t ®; Bll

'® is in.

“■ "1 BJtBl.tt mloifarjB'

;««, ggHJS n.Kl «mb; tutfa

*siu*• uatffrrr.iuii«mai itrefliKiioii

.üiia»

Httrfii«0 OKrt'

Jfi»

it£ai®

Hbldintim fervos : nt cum eorum vlta mira-biliter pugnet oratio, quod quidem mihi vi-detur effe turpilTimum. Ut enim, fi gram-maticum fe prof-ffus quispiam , barbare lo-quatur, aut ü abfurde canat is, qui fe haberivelit muficum, hoc turpior fit, quod in e®ipfo peccet, cujus profiteatur fcientiam i ficphilofophus in ratione vitae peccans, hoc tur-pior eft, quod in officio, cujus maglftsr effevult, labitur, artemque vitae profeffus, de-linquit in vita. A. Nonne verendum igitur,fi eft ita, ut dicis, ne philofophiam falfa glo-ria exornes? quod eft enim majus argumen-tum, nihil eam prodeffe, quam quosdam per-feftos philofophos turpiter vivere?

M. Nullum vero id quidem argumentum t$-eft. nam ut agri non omnes frugife'ri funt,qui coluntur, falfumque illud Accii,

Et fi in fegetem funt deteriorem dataeFruges, tarnen ipfae fuapte natura enitent;fic animi non cmnes culti fruftum ferunt;atque, ut in eodem fimili verfer, ut ager, quam-vis fertilis, fine cultura frudtuofus effe nonpoteft; fic fine dodtrina animus: ita eft utra-que res fine altera debilis. Cultura autemanimi, philofophia eft; haec extrahit vitia ra-dicitus,& praeparat animos ad fatus accipien-

F 4