LIBER II,

8t

IS

n

{

tt

ra»

y;a

ns,*■: u«,«fzzti(B.fl

>'

iß'

i

pst«, atque, nt Neoptolemi tnm erat, mili-tari, pauca ipfa multurn faepe profunt, &fe-xnnt fru&us, fi non tantos, quanti ex uni-verfa philofophia percipi poffunt; tarnen eot,quibus aliqua ex parte interdum aut cupi-ditate, aut aegritudine, aut metu liberemur:velut ex ea difputatione, quae mihi nuperha-bita eft in Tufculano, magna videbatur mor-tis effeita contemtio; quae non minim um va-iet ad animum metu liberandum. Nam quiid, quod vitari non poteft, metuit, is virereanimoquietonullomodo poteft: fed qui,nonmodo quia neceffeeft mori, verum etiamquianihil habet mors, quod lit horrendum, mor-tem non timet, magnum is fibi praefidiure adbeatam vitatn comparat. Quamquam non fu-jmus ignari, multos ftadiofe contra eile di-Äuros; quod vitare nullo modo potuimus,nifi nihil omnino fcriberemus, E enim fiora-tiones, quas nos multitudinis judicio proba-ri volebamus (popularis eft enim lila facul-tas, & effeftus eloquentiae eft audientiumapprobatio) fed ii reperiebantur nonnulli.quinihil laudarent, nifi quod fe imitari poflecon-fiderent, quemque fperandi fibi, eundem &bene dicendi finem proponerent, & cum obrue-rentur copia fententiarum atque verborum,Opp. Phil. T.H, ß