LIBER L

79

4*iii

Ito*

Üui,

>»<»,

Mi.

HM,

wJk

Ht»

riui,

s.

mjt

mi

1Ä

ittlt

[llf

;«•*

**■*

l»

remigremus, tut omni fenfa moleftiaque ca«reamus : Tin autem nihil denuntiabitur, eotarnen fimus animo, ut horribilem iiium dientaliis, nobis fauftum putemus, nihilque in ma-lig ducamus» quod fit vel a diis immortali-bus, vel a natura, parente otnniuir, conftitu-tum. Non enim temere nec fortuito fati &creati fumus, fed profefto fuit quoedam vis,quse generi confuleret humano; nec id gi-gneret, aut aleret, quod, cum exantlaviffetotnnes iabores, tum incideret in mortis ma-lum fempiternum : portum potins paratamnobi», & perfugium putemus. Quo utlnamvelis paflis pervehi Hceat! fin reflantibus ven-tis rejiciemur, tarnen tiodcm paulo tardiusreferamur neceife eft. Quod autem omnibusnecefle eft, idne miferum effe uni poteft? Ha-bes epiiogum, ne quid prsetermiftum, autreli&um putes. A. Ego vero: & quidem fe-cit etiam ifte me epilogus firmiorem. M.Optime, inquam; fed nunc quitiem valetudi-ni trlbuamus aliquid: cras autem, & quotdies erimus in Tufculano, agamus haec, &ea potiflimum, quse levationem habeant se-gritudinum, formidinum, cupiditatum: qulomni e philofophia eft fruftus uberrimus.