LIBER I.

59

"Ȁ

'«fl•eo'dt,’iqaii.(s hr.

' qsij.

Tel«

cire«

'mm?

ttiis,

meS

rarka

«F.ko»wii, i>iumn'a^rtiiilfh, uw

M“

!(HW

äß«»

ytol,

qao, fi mortales animi funt, dubitare noapoffuraus, quin tantus Interims inmortefit 1 ,ut ne minima quidem fufpicio fenfus reim-qaatur. Hoc igitur probe ftabilito & fixo, W-Lid excutiendura eft, ut fciatur, quid fit ra-rere , ne reiinquatur aliquid errorls in verbp.Carere igitur hoc fignificat, egere eo, quodhabere velis: ineäl enim veile in carendo, nificum fic, tanquam in febri, dicitur, alia qua-dam notrone verbi. Dicitur enim aiio modoetiam carere, cum aliquid non habeas, &nonhabere te fentias, etiam fi id facile patiare.carere enim in malo non dicitur ; nec enim.effet dolcndum. Dicitur iünd, bono carere,quod eft raal’um. fed ne vivus quidem bonacaret, fi eo non indiget: fed in vivo intelligitarnen poteft, regno carere; drei autem hocin te fatis fsbtiliter non poteft: potuiffet inTarquinio, cum regno effet ex pul fas : at inmortuo ne intelligi quidem poteft: carere enim,fentientis eft ; nec fenfus rn mortuo : ne ca-rere quidem igitur in mortuo eft. Quam- 8^quam quid opus eft in hoc philofopharr, cumrem non magnopere philofophia egere videa-mus? Quoties non modo duftores noftri,fed 3 funiverfi etiam exercitus ad non dubiam mor-tom concurrerunt ? quae quidem fi timeretur.