LIBER I.

Kleist,

Bijn.

: io cli.

«"»ne-

il’OM

m,

Sc ipndc usque® pra.

, W.elytästi-üinproe-riiat»•,Ciieiii Gsof,jaap-

Siitn»

nps*

ijil«?

.iiitiiö

Qfl*?

iGr*ö ;fr

uP*

; a*^

23

pateat, intelliges, Sed qui nondum ea, quacmultis poft annis traftari coepiffent, phyficadidiciffent, tantum fibi perfuaferant, quan-tum natura admonente cognoverant: ratio-nes & caufas rerum non tenebant: vifis qui*busdam faepe rnovebantur, hisque maximeno&urnis, ut viderentur ii, qui vita exceffe-rant, vivere. Ut porro firmifiimutn hoc af- 3®ferri videtur, cur deos effe credamus, quodnulla gens tarn fera, nemo omnium tarn fitimmanis, cujus mentem non imbuerit deo-rum opinio. Multi de iis prava fentiunt; idenim vitiofo more efiici folet: omnes tarneneffe vim & naturam divinam arbitrantur; necvero id collocutio hominum aut confeniuseffecit: non inftjtutls opinio eft confirmata,non legibus. Omni autemin re confenfio om-nium gentium, lex naturae patanda eft. Quiseft igitur, qui fuorum mortem primum noneo lugeat, quod eos orbatos vitae comniodisarbitretur? Tolle har.c opinionem ; luftumfuftuleris: nemo enim moeret fuo incoramo-do. Dolent fortaffe & anguntur: fed illa la-gubris lamentatio, fletusque moerens, ex eoeft, quod eum, quem dileximus, vita; com-modis privatum arbitramur, idque fentlre. At-

B 4