LIBER I.

hu

’<*« io,rniofle,

iXpOBl'f,

% li>Pfltre.

ndt,ni.

Domen

Diaao-

Je aii>

tstoa«

e\ieth>

«tote et«KqüU,

k .fli«eiw? !:Üßsfi

IjjjjjjSÄ

aftP

:je#i fc '

tnffl in horum quatuor generum nullo ineffeputat: quintum genus adbibet, vacans nomi-ne : & fic ipfum animntn, hnXEXtxv appel-lat novo nomine, quafi quandam continua-tam tnotionem & perennem. Nifi qus me j pforte fugiunt, hae funt fere omnium de ani-jno fententiae. Democrltum enim, magnumquidem ilium virum, fed lsevibus & rotundiscorpufcults efiicientem animnm concarfuqaodam fortuita, omittamns: nihil eft enitnapud ifios, quod non atomorum turba con-ficiat. Harum fententiaram qucc vera fit, 2 $deu* aliquis viderit: qu3e verifimillima, ma-gna quseitio eit. Utrum Igitur inter has fen-tentias dijudicare maluoius, an ad propofi-tusn redire ? j$. Cuperem equidem utrum-que, fi poffet: fed eil difficile confandere.quare fi, ut ifta non differantijr, liberari mor-tis metu poflutnus, id agamus : ftn id nonpoteft, nifi hac quaefiione animorum explicata,nunc, fividetur, hoc: illud alias. M. Quodmalle te intelligo, id puto effe commodius.efficlet enim ratio, ut qusecunque vera fitearum feotentiarnm, quas expofui, mors aut Vmalum non fit, aut fit bonum potius. Nam 2 \fi cor, aut fanguis, aut cerebrum eil animus,

> B 3