EPISTOLAE

dolore fenfimus, magno periculo fentlmns.Recenti illo tempore, tu otnnla ad pacem,quae oratione confici nonpoterat; ego oniniaad libertatem, quae fine pace nulla eft: pa-cem ipfam bello atque armis effiei poffe ar-bitrabar. Studia non deerant arma pofcen-tium, quorum repreffimus impetum , ardo-remque reftinximus. Itaque res in eum lo-cum venerat, ut nifi Caefari Oftaviano deusquidam illam mentemdediffet, in poteftatemperditiffimi hominis et turpiffimi M. Antoniiveniendum fuerit; quocum vides hoc tem-pore Ipfo, quod fit, quantumque certamen.Id profefto nullum effet, nifi tum conferva«tus effet Antonius. Sed haec omitto. res enima te gefta memorabilis et paene cceleftis re*pellit omnes reprehenfiones; quippe quae nelaude quidem fatis idonea affici poflit. Ex*ftitifti nuper vultu fevero: exercitum, co-pias, legiones idoneas per te brevi temporecomparafti. Dii immortales! qui ille nun«tius, quae illae litterae, quae laetitia fenatus,quae alacritas civitatis erat! nihil unquamvidi tarnomnium confenfionelaudatum. Eratexfpeftatio reliquiarum Antonii; quem equi-tatu, legionibusque magna ex parte fpolia«ras. ea quoque habuit exitum optabilem.