S4$ E P I S T 0 L A E

miferrima contumelia poteft honorificum effe»* Licet ergo patrem appellet Otlavlus Cicero-nem, referat otnnia, laudet, gratias agat$tarnen illud apparebit, verba rebas effe con*traria. Quid enim tarn aiienum ab humanisfenfibus eft, quajtn eum patris habere loco ,qui ne liberi quidem hominis numero fit ?Atquieo tendit, id agit, ad eum exitum pro-perat vir cptimus, ut fit iili Oftavius propi-tius. Ego vero jam iis ärtibus nihil tribuo,quibus fcio Ciceronem inftruäifiimum effe.Quid enim illi profunt, quse pro libertatepatriae, de dignitate, qute de tnorte, exfilio,paupertate fcripfit copiofiffirae? Quanto au-tera magis iila callere videtur Philippus, quiprivigno minus tribuerit, quam Cicero alle-jio tribuat? Definat igitur gloriando etiaminfe&aft dolores noftros. Quid enim noftra,viftum effe Antonium, fi vibtus eft, ut aliivacaret, quod ille obtinuit? tametfi tuse lit-terae dubia etiam nunc fignificant. Vivathercule Cicero, qui poteft, fupplex & obno-jdus, fi neque aetatis, neque honorum, nequererum geftarum pudet. Ego certe, quin cumJpfa re bellum geram, hqc eft, cum regno,«Bc iihperiis extraordinariis, & dominatlone,& potentia, quse fupra leges fe effe velit,