aia

EPISTOLAE

animum. Quae tua eft humanitas, aequoanimo te moneri patieris, praefertim de com-muni falute: facies tarnen, quod tibi vifutnfuerit: etiam ego, cum me docueris. Nunc,Cicero, nunc agendum eft, ne fruftra, opnpreffum effe Antonium , gavifi fimus , neufemper primi cujusque mali excidendi caufafit, nt aliud renafcatur illo pejus. Nihil jamneque opinantibus , aut patientibus nobis,adverfi evenire poteft, in quo non cum om-nium culpa, tum praecipue tua futura fit;cujus tantam auäoritatem fenatus ac popu-lus Romanus non folum effe patitur, fed ;etiam cupit, quanta maxima in libera ciyi-tate unius effe pofeft: quam tu non folumbene fentiendo, fed etiam prudenter , tuendebes. Prudentia porro, qnae tibi fupereft,nulla abs te cLefideratur, nifi modus in tri—

’ _ i

buendis honoribus. Alia omnia fic abunde 1adfunt, ut cum quolibet antiquorum com-parari poifint tuae virtutes. Unum hoc, gra-to animo liberalique profeftum, cautioremac moderatiorem liberalitatem defiderat. Ni-hil enira fenatus cuiquam dare debet* quodmale cogitantibus exemplo aut praefidio fit.Jtaque timeo de confulatu , ne Caefar tuus |altius fe adfcendiße putet decretis tuis, quam p