LIBER II,

■*

k

iil

Et,

II!

iro-

Ogv

sd

»

p

$d

Hf

W

iJs

:U»c 'iofl£#

*

>

*4S

que interdum etiam iilentio, cum an&ori-tate peregerat :) fed ut peroravit, furrexitClodius. Ei tantus clamor a noftris, (pla-cuerat enim refefre gratiam, ) ut nequemente, neque lingua , neque ore conlifte-fet. Ea res afta eft , cum hora vi vixPompejus peroraflet, ufque ad horam vxit,cum omnia maledifta, verfus etiam obfcce-niffimi in Clodium & Clodiam dicerentur.Ille furens & exfanguls interrogabat fuos inclamore ipfo quis effet, qui plebem famehecaret ? Kefpondebant operse , Pompejus.Quis Alexandriam ire cuperet? Refponde-bant, Pompejus. Quem ire vellent? Re-fpondebant , Crgjfum. Is aderat tum, Mi-loni animo non amico. Hora fere ix, quafifigno dato, Clodiani noftros confputare cce-perunt. Ex3rfit dolor, urgere illi, ut loconos moverent. Faftus eft a noftris impe-tus , fuga operarum. Ejeftus de roftrisClodius : ac nos quoque tum fugimus, nequid in turba. Senatus vocätus in Curiam:Pompejus domum. Neqae ego tarnen in fe-'natum, ne aut de tantis rebus tacerem, autin Pompejo defendendo ( nam is carpeba-tur a Bibulo , Curione, Favonio, Serviliofilio,) animos bonorum offenderem. Res in