LIBER II,

*39

11 privatis me primum fententiam rogavit,

^ JVIulta feci verba de toto furore, latrocinio-

la que P. Clodii: eum, tanquam reum, accu-

Bt ' favi multis & fecundis admurnaurationibus

,JB ' cunfti fenatus. Orationem meam collanda-

^ ylt fatis multis verbis, non mehercule indi-

r F 1! ferte, Severus Antiftius; isque judiciorum

caufam fufcepit , antiquiiTimamque fe ha-t ! !i ' biturum dixit. Ibatur in eam fententiam,ij* Tum Clodius rogatus, diem dicendo exime-'**• re coepit. furebat, a Racilio fe contumaci-te£ inurbaneque vexatum. Deinde ejus ope-iii“ rse repente a Graecoftafi & gradibus cla-

fi morem fatis magnum fuftulerunt, opinor

«il in Q. Sextiliusn & amicos Milonis. incitatse.

iss Eo metu injeäo, repente, magna querimo-

iii nia omnium, difceflimus, Habes afta unin$

, b diel, Reliqua , ut arbitror, in menfem Ja-

fc't, nuarium rejicientur. De tribunis plebis lon-

fcr* ge optimum Racilium habemns. Videtur

mit! etiam Antiftius amicus nobis fore. nam

eti Plancus totus nofter eft. Fac, li me amas,

^ nt confiderate diligenterque naviges de men-.

;I) j fe Decembri,

>>

>*