134 EPIST. AD Q. FRATREM

MARCVS Q. FRATRI S,

4. Z\ m a b o te , mi frater, ne, fi uno menfafto & tu , & omnes mei corruiftis, im,probitati & fceleri meo potius, quam im*prudentiae miferiaeque aflignes, Nullum eftmeum peccatum , nifi quod iis credidi, aquibus nefas putabam efl'e me decipi, autetiam, quibus ne id expedire quidem arbi-trabar. Intimus, proximus, familiariilimuiquisque aut fibi pertimuit, aut mihi invi-dit. Ita mihi nihil mifero praeter fidem ami-corum , cautum meum confilium defuit.Quodfi te fatis innocentia tua & mifericor-dia hominum vindicat hoc tempore a mole-ftia ; perfpicis profefto , ecquaenam nobisfpes falutis relinquatur. Nam me Pompo*nius, &Sextius, & Pifo nofter adhucThef*falonicae retinuerunt, cum longius dlfcede*re, propter nefcio quos motus, vetarent,Vernm ego magis exitum, illorum litteris,quam fpe certa exfpe&abam. Nam quidfperem, potentiilimo inimico , dominationeobtreftatorum, infideübus amicis, pluribu*invidis ? De novis autem tribunis plebis eitIlle quidem in me offidofißimus Sextius,&, fpero, Curtius, Milo, Fadius, Gratidius;