i 3 a EPIST. AD Q. FRATREM

gratia non inferior, quam qui unquam fue;runt ampliflimi ; is nunc , in hac tarn af-flifta perditaque forfcuna, neque me, nequemeos lugere diutius poJIim. Quare quid adme fcripfifti de permutatione ? quafi veronunc me non tuae facultates fuftineant. Quain re ipfa video mifer, & fentio, quid fee*leris admiferim, cum de vifeeribus tuis &filii tui fatisfafturus fis, quibus debes; egoacceptam ex aerario pecuniam tuo nominefruftra diffiparim. Sed tarnen & M. Anto-nio , quantum tu feripferas, & Caepicni tan-tumdem folutum eft : mihi ad id, quod co-gito, hoc, quod habeo, fatig eft. live enimreftituimur, five defperamur, nihil ampliusopus eft. Tu, ft forte quid erit moleßiae,te ad Craffum & ad Calidium conferas, cen-feo. Quantum Hortenfio credendum fit,nefeio. Me fumma fimulatione amoris,fum-maque afliduitate quotidiana , fceleratiflimeinfidiofiffimeque traftavit, adjunfto quoqueArrio : quorum ego confiliis , promiflis ,

praeceptis deftitutus , in hanc calamitatemincidi. Sed haec occultabis , ne quid ob-fint. lllud caveto : & eo puto, per Pom-ponium fovendum tibi effe ipfum Horten-fium, ne ille verfus, qui in te erat collatus,