LIBER

12 **

«ral Sfxv&v. majora ifta erunt. Meae objur-, - gationes fuerunt amoris pleniffimas, quae^ funt nonnullse, fed tarnen mediocres, &^ parvse potius. Ego te nunquam ulla in re^ 1 dignum minima reprehenfione putaffem, cum,t;i i te fanftiflime gereres , nifi inimicos mnltosK f haberemus. Quse ad te aliqua admonltio-111 ‘ ne aut objurgatione fcripfi , fcripfi propter61 ** diligentiam cautionis meae, in qua & ma-1,r: neo, & manebo, &, idem ut facias, non1“ defiftam rogare. Attalus lphemenus mecumegit, ut fe ne impedires, quo minus, quodad Q. Publiceni ftatuam decretum eft, ero-an garetur : quod ego te & rogo & admoneo,®i! ne talis viri, tamque noflri neceffarii, ho»ik: norem minui per te, aut impediri velis.fe» Praeterea Aefopi tragoedi, noftri fr.miliaris ,Sr Licinius fervus, tibi notus , aufugit. Isja Athenis apud Patronem Epicureum pro li-:<|ic bero fuit. inde in Afiam venit. poftea Pla-ren to quidam Sardianus Epicureus, qui. Athe*{tu nis folet effe multum , & qui tum Athenisj_ ! Fuerat, cum Licinius eo veniffet, cum eum

j., fugitivum poftea effe ex Aefopi litteris

** #

, cognoffet, hominem comprehendit, & in

w f

cuftodiam Ephefi tradidit; fed in publieam,# * *

( an in piftrinum, non fatis ex litteris ejus

©