HO EPIST. AD Q. FRATREM

conjungas. Sed & ah iis, de quibus opti«me tu meritus es , & qui tibi omnia de«bent, hocpeifts, ut facilitate fua, nos eamneceffitudinero, quae eil nobis cum publica«nis, obtinere & confervare patiantur. Sedquid ego te haec hortor, quae tu non modofacere potes tua fponte fine cujusquam prae-ceptis, fed etiam magna jam ex parte per-fecifti? Non enim defiftunt nobis agere quo-tidie gratias honeftiffimae & maximae focie-tates : quod quidem mihi idcirco jucundiuseft, quod idem faciunt Graeci. Difiicile eftautem , ea , quae commodis , utilitate , &prope natura diverfa funt, voluntate con«jüngere. At ea quidem, quae fupra fcriptafunt, non ut te inftituerem , fcripfi , {ne«que enim prudentia tua cujusquam prae«cepta defiderat,) fed me in fcribendo com-memoratio tuae virtutis deleftavit: quam«quam in his litteris longior fui, quam aut13veilem, aut quam me putavi fore. Unumeft, quod tibi ego praecipere non definam,neque te patiar ( quantum in me erit) cumexceptione laudari. Omnes enim, qui iftineveniunt, ita de tua virtute, integritate,humamtate commemorant, ut in tuis fum-mis laudibus excipiant unam iracundiam.

/