92 EPIST. AD Q. FRATREM

poffent. Tibi data eft famma pax, furnmatranquillitas : ita tarnen, ut ea dormientetngubernatorem vel cbruere, vigilantem etiamdele&are poffit. Conftat enim eä provincia, primutn ex eo genere fociorum, quod eft exhominum omni genere humaniffunum: de-inde ex eo genere civium, qui aut, quodpublicani funt, nos famma neceffitudine at-tingunt; aut, quod ita ncgotiantur, utlo-cupletes fint, noftri confulatus beneficio fe<® incolumes fortunas habere arbitrantur. Atenim inter hos ipfos exfiftnnt graves con-troverfise, multae nafcuntur injuri», magnsecontentiones confequuntur. Quafi vero egoid putem, non te aliquantum negotii fufti-nere. Intelligo, permagnum effe negotium,& maximi conftlii. Sed memento , confiiiime hoc negotium effe magis aliquanto, quamfortunoe, putare. . Quid eft enim negotii,continere eos, quibus praefis, ft te ipfe con-tineas ? Id autem fit magnum & difficileceteris , ftcut eft difiicillimum : tibi & fuithoc femper facillimum, & vero effe debuit;cujus natura talis eft, ut etiam fine doftri«na videatur moderata effe potuiffe; ea au-tem adhibita doctrina eft, quae vel vitiofiffi-mam naturam excolere poffit. Tu cum pe*