64 EPIST. AD ATTICVM

tem dolebat, me Kal. Sext. in fenatu nonfuiffe. Pifonem ferebat in «elutn; fe autemlaetari, quod effugiffem duas maxiraas vitu-perationes : iznam , quam itinere faciendome intelligebam fufcipere, defperationis acrelittionis reipublicae: (flentes mecum vul-go querebantur, quibus de meo celeri redi-tu non probabam :) alteram, de qua Bru-tus, & qui una erant, (multi autem erant,)leetabantur, quod eam vituperationem effu-giffem, me exiftimari ad Olympia. Hoc ve*ro nihil turpius , quovis reipublicae tempo-re ; fed hoc ävcnroKoy^Tov, Ego vero auftrogratias miras, qui me a tanta infamia aver-terit. Reverfiotiis has fpeciofas caufas habes,juftas illas quidem, & magnas ; fed nullajuftior , quam quod tu idem alüs litteris:Provide , fi cm quid dcbetur , ut fit unde parpari refpondeatur. Mirifica enimeß propter metum armorum. In freto mediohanc epiftolam legi, ut, quid pofiem provi-dere, in mentem mihi non veniret, nifi utprsefens me ipfe defenderem. Sed htec ha-äenus. reliqua coram. Antonii ediftum le-gi a Bruto, & horum contra, fcriptum prse-clare: fed quid ifca edifta valeant, aut quofpeftent, plane non video ; nec ego nunc,

ut

d

t

i

i

t

h

fi

i 1

Ipe

d

1

'di

fii

if

ii