3 6 EPIST. AD ATTICVM

CICERO ATTICO S.

2o.tl<Gi gratias Vcfteno : nihil enim po-tuit humanius. Dolabellae mandata fint quae-libet: mihi aliquid, vel quod Niciae nuntiem.Quis enim haec, ut fcribis, antenos? nuncdubitare quemquam prudentem, quin meusdifceffus defperationis fit, non legaüonis ?Qucd ais, extrema quaEdam jam homines derepublica loqui, & eos quidem viros bonos:ego, quo die audivi iilum tyrannum in con-Cione clarißinmm vir'um appellari, fubdiffi-dere ccepi: pofiea vero quam tecum Lanuviividi, noftros tantum fpei habere ad viven-dum , quantum accepiflent ab Antonio, de-fperavi. Itaque, miAttice, fortiter hoc ve-lim accipias, ut ego (cribo. Genus illud in-teritus, quo cafurus eft , foedum duces , &quali denuntiatum nobis ab Antonio. Ex hacnaxa exire conftitui, non ad fugam, fed adfpem mortis melioris. Haec omnis culpa Btu-ti. Pompejum Carthejx receptum fcribis:jam igitur contra hunc exercitum. Utra ergocaftra? media enim tollit Antonius. lila in-firma, haec nefaria. Properemus igitur. Sedjuva me confilio, Brundifione, an Puteoiis.Brutus quidem fubito; fed iapienter. vkex®