*4 EPIST. AD ATTICVM

CICERO ATTICO 5.

12. Be ne mehercute de Buthroto. At egt>Tironem ad Dolabellam cum litteris, quiajufferas, miferam. Quid nocet? De noftrkauiem Antiatibus fatis videbar plane fcripfif-fe, ut non dubitares, effent quin otiofi fu-turi, ufurique beneficio Antonii contume-liofo. Caffius frumentariam rem adfperna-batur. Eam Servilia fublaturam ex fenatus-confulto fe effe dicebat. Nofter vero,ftxKx aefivbi , in Afiam, pofteaquam mihi eftaffenfas, tuto fe Romse effe non poffe. lu-dos enim abfens facere malebat. ftatim au-tem fe iturum, limul ac ludorum apparatumiis, qui curaturi effent, tradidiffet. Navigiacolligebat. Erat animus in curfu. Intereain eisdem locis erant futuri. Brutus quidemfe ajebat Afturae. L. quidem Antonius libe-ralster litteris fine cura me effe jubet. Ha-beo unum beneficium ; alterum fortaffe, niin Tufculanum venerit. O negotia non fe-renda ! qu2e feruntur tarnen, tuv 6’ ciitmvtwj Bpircev t 4 ' ■ Oftaviano , ut perfpe-

xi, fatis ingenii, fatis animi; videbaturqueerga noltros ypccxg ita fore, ut nos vellemus,animatus. Sed quid setati credendum fit,