•4 EPIST. AD ATTICVM

iton eris.Quid? li poffem effe> placeretne?atque ut omnlno , neque nunc , neque expraetara in provinciam ires ? fcd auftor nonfurn, ut te urbi committas. Dicebam ea,quae tibi profefto in mentem veniunt, curnon effet tuto futurus. Multo inde fermonequerebantur, atque id quidetn CaiTius maxi«me, amiffas occafiones ; Decimumque gra-viter accufabat. Ego negabam oportere prje-terita: affentiebar tarnen, cumqme ingreffuseffem dicere , quid öportuiffet, (nec veroquidquam novi, fed ea, quae quotidie omnes,)nec tarnen illum locum attingerem, quem-quam praeterea oportuiffe tangi; fed fena-tum vocari, populum ardentem ftudio vehe-mentius incitari, totam fufciperem rempu-blicam : exclamat tua familiaris: hoc veroneminem unqtiam cwdivi. Ego repreffi. Sed& CaiTius mihi vid'ebatur iturus : (etenimServilia pollicebatur fe curaturam, ut illafrumenti curatio de fenatnsconfulto tollere-tur:) & nofter cito dejettus eft de illo inanifermone. veile enim fe dixerat. Conftituitigitur, ut ludi, abfente fe, fierent fuo no-mine. Proficifci autem mihi in Ailam vide-batur ab Antio veile. Ne mnlta; nihil mein illo itinere , praeter confclentiam, dele-

}

1