EPIST. AD ATTICVM

$

me fententiis, verbis, ut nihil poffit ultra.Ego tarnen, ii illam caufam habuiffem, fcri-pfiffem ardentius. virööe<sst(. Vides, quae fitperfona dicentis. Itaqae eam corrigere nonpotui. Quo enim in genere Brutus nofiereffe vult, & quod judicium habet de opti-mo genere dicendi, id ita confecutus eft inea oratione, ut elegantius effe nihil poffit.Sed ego folus alius fum ; five hoc refte,five non refte. Tu tarnen velitn orationemlegas , nifi forte jam legifti, certioremqueme facias, quid judices ipfe. Quamquamvereor, ne cognomine tuo lapfus, virtptxtfiMifis in judicando. Sed fi recordaberefulmina, tum intelliges, poffe & «rjiKurxjx.graviffime diel. Sed haec cor am. Nunc necftne epiftola, nec cum inani epiftola Volui adte Metrodorum venire.

CICERO ATTICO S.

2. QviNto decimo Kalend. e Sinueffanoproficifcens, cum dediffem ad te litteras,devertiffemque a Cumis in Vefciano, accepia tabellario tuas litteras ; in quibus nimismulta de Buthroto. Non enim tibi ei reamajori curae aut eft, aut erit, quam mihi.Sic enim decqt, te mea curare , tua me.